"Nie pot­ra­fisz żyć bez człowieka, który Cię lu­bi, dla które­go jes­teś wart wielu zachodów, który dzieli z Tobą ra­dość i ból, w ser­cu które­go masz za­pew­nione trwałe miej­sce. Bez człowieka, które­mu możesz zaufać; człowieka, który się o Ciebie troszczy, człowieka, u które­go jes­teś zaw­sze ser­decznie witany. ..." są takie miejsca, które są dla mnie ważne, są ludzie, przy których nie trzeba mówić nic! Nic ! To w zupełności wystarczy! Możesz być sobą, bez oceniania, moralizowania, możesz odkrywać swoją duszę bez obawy o osąd.... Ludzie ,którzy swoim sercem potrafią zmienić czarne dni w słońce! smutek w wielką radość!! :D Iza...pojawiła się przypadkiem, ale nie ma przypadków....W jej domu odnajduje długo wyczekiwaną ciszę w sercu, odnajduję spokój, harmonię i to ,czego mi trzeba... Pranie , drabinę, koty i psy sąsiadów biegające po podwórzu i tą jedność ducha! I zwykłe rzeczy jak śniadanie w ogrodzie ,kawa na tarasie i cieszę się każą chwilą, bo tak mało ich mamy,za mało... cieszę się mądrością, miłością, sercem otwartym i jej mężem, który wie... nie trzeba wiele mówić... Tam trzeba być...

Kiedy matka czuje się wypalona, kiedy całe życie się zmienia, kiedy jedna decyzja wiąże się z drugą,a dziecko trafia do szpitala, później z niego wychodzi, z wielkimi cudami, matka musi coś dla siebie zrobić! swój kąt do pracy!! oto i ON !! mój, nie pasujący do wystroju salonu, ale co tam! jest mój, własny!! odreagowanie kolejnego szpitala ! o 3 się kładłam spać, a o 6.00 wstawałam... Teraz czas na NOWE! nowe serce mam, nowe pragnienia, nowe perspektywy, nie wiem kiedy i jak to ogarnę,ale jest wolność, radość! piękno!!! Radość w Bogu!!Ostatni czas to walka o siebie o swoje marzenia, by ich nie zaprzepaścić, by wziąć się w garść i podnieść wysoko głowę ! To niesamowite -kiedy człowiek zdaje sobie sprawę z tylu rzeczy, z tylu ograniczeń i nagle jedno zdanie -wypowiedziane przez bliską osobę staje się ogniwem zapalnym do zmian! wielkich zmian! kiedy lęk nie istnieje, a odwaga rodzi się z wielką siłą! "Każda bitwa naszego życia czemuś służy-nawet ta przegrana..."

wystarczy jedna chwila, jeden moment, jeden gest...wystarczy spojrzenie i wszystko się zmienia... Ostatnie kilka lat było piekłem,ale i nauką wielką! czasem walki, poniżenia, czasem cierpienia, czy były radości? małe! tak były! cieszę się prawie ze wszystkiego,ale ...no właśnie ALE.... ostatni czas obfituje w natłok myśli, spotkania , w decyzje, których odwrócić się nie da! w pokój w sercu! w wolność ! Bożą wolność!!! A szczególnie dwa dni.... niewiele?? dla mnie najwięcej! dwa dni, które podarowane zostały tylko dla mnie, które pokazały mi jak ważne jest życie i, ze to ja nadaje mu kształt.... Dwa dni, kilka chwil, a moje serce znowu stało się radosne, moje ciało zaczęło żyć, a moje myśli wróciły do miejsca, w którym zaczyna się NOWE! Dwa dni, które nadały kształt reszcie, dwa dni, które przypomniały mi, że jestem niepoprawną romantyczką i nie muszę tego wcale zmieniać ...Dwa dni, właściwie kilka godzin.... myśli, rozmów, otwarcia, szacunku, dobrego słowa...Dwa dni...i mogły by się nigdy nie skończyć....

Dziś o człowieku o wielkim sercu, który swą postawą inspiruje, o człowieku, który swoją osobą otwiera moje dziecko, który dociera zanim dostanie instrukcje, który małymi krokami daje radość i wielką otwartość, który patrzy w tym samym kierunku, w którym patrzy dziecko ... właściwie nic o nim nie wiem, bo na terapii zajmuje się moim synem, może i mogłabym zostawić Jaska i sobie poczekać,ale nie potrafię, bo te zajęcia są wielkim odkryciem, kiedy patrze jak moje dziecko płaczące w pierwszych chwilach, w kolejnych siedzące sztywno, dziś się śmieje, żartuje, mówi tyle do terapeuty co do mnie w domu, które po prostu jest sobą!- moje serce się cieszy! rzadko można powiedzieć właściwy człowiek na właściwym miejscu,ale Jego oddanie swoim małym pacjentom jest nieprzeciętne! Dawanie samo w sobie dla mnie jest radością! Chyba z jeszcze większą patrzę na to, jak mój syn dostaje tyle dobra ! Dziękuję! Dziękuję też za inspirację dla mnie w działaniu :) za uczenie się od siebie nawzajem prostych rzeczy! Nie można zapomnień o Pani Julii :) jej cicha obecność , uśmiech dobre słowo, choć bardzo nieśmiałe sprawiają, ze ja się przestałam bać, wyciszam się, więc nie tylko syn ma hipoterapię, ale i mama :)

a TUTAJ! moje emocje, uczucuia ostatnich dni!!! niebawem post, choć te wakacje intensywne!!!!!!

Ja­kim spo­sobem światło do­ciera do wnętrza do­mu? Przez ok­na ot­warte na oścież. A jak do­ciera do ludzkiej duszy? Przez wro­ta miłości, o ile są otwarte. Dom to słowo ,które ostatnimi czasy nabiera mocy! Wróciłam z dziećmi z krótkich wakacji nad morzem :) Była wolność, luz, słodkości do bólu , spacery, brak internetu, telefonu,aparatu- coś, za czym chyba tęskniłam :) Franek przez te 8 dni zdążył kapać się w rzece, morzu i zaliczył spływ kajakowy z ciocią Maszą ! oj tak ta ciocia zdobyła serce mojego 4-latka! Wczoraj postanowiliśmy wrócić z dziećmi do domu, nie sądziłam, że przywitanie będzie tak radosne! Poza tym weszłam do naszego mieszkania i cieszyłam się każdym kątem, każdą małą rzeczą, która nim stoi :) nasze małe mieszkanie, stało się dla mnie wczoraj domem, takim prawdziwym, do którego się wraca, w którym ktoś czeka..Nie mogłam się przyzwyczaić do tego mieszkania, do układu, do mebli, do niczego, jedynym moim miejscem takim po mojemu, była kuchnia, a tu nagle, jeden powrót i moje mieszkanie to DOM przez duże D! Każda rzecz, każdy drobiazg nabrały szczególnej mocy! Jakby te kilka dni zaczarowało nasz dom, dzieci dziś z niego nie chcą wychodzić, leżymy do góry brzuchem, i nic nie robimy, cieszymy się sobą, a jaś ćwiczy wkładanie sandałów :) nawet pies odsypia swoje :) wrzucam jedyne zdjęcia jakie mam z wakacji :) zrobione telefonem zastępczym, bo mój popsuł się dzień przed wyjazdem i nie mam żadnych kontaktów :) więc chwilo trwaj! od poniedziałku zaczynamy znowu rehabilitacje, etc.

Więzy, które łączą twoją rodzinę, nie są więzami krwi, ale szacunku i radości, jakie wnosicie nawzajem do swojego życia. Richard Bach